talk

มนุษย์หลงทางผู้มีความสุข+ไปดูไฟราชดำเนินมา

กราบเท้าคุณแม่ที่เคารพ(พอดีเพิ่งอ่านคุโรมาตี้จบ แหะๆ)วันเสาร์ที่ผ่านมาผม เหมี่ยว และน้องเอสนัดกันไปซื้อของที่พาหุรัดตอน11โมง ผมตื่น8โมงและกำลังจะออกจากบ้านตอน9โมง(เผื่อเวลาให้หลงทางได้2ชม.) และแล้วแม่ผมก็ลากไปตัดผมคับ หมายถึงแม่จะตัดให้เองน่ะคับ o[]o ก็เลยทำให้ออกจากบ้าน10โมง ผมรีบนั่งมอเตอร์ไซค์ไปรอรถตู้ปากเกล็ด-จตุจักร ระหว่างที่ต่อแถวและกำลังจะขึ้นรถอยุ่นั้น ก็มีแม่ลูกคู่นึงคับ มันวิ่งแซงหน้าผมแล้วขึ้นรถตู้ไปเลย(น่าน มันถือว่าเป็นเดกสตรีมีครรภ์และคนชรา) ไม่เป็นไร ผมรอคันใหม่ก็ได้วะคับ^^

หลังจากรอรถคันใหม่ได้ชาติเสด ผมก็นั่งมาถึงBTS JJ นั่งไปต่อรถที่อนุเสาวรีย์ แล้วผมก็หลงว่าต้องขึ้นรถฝั่งไหนฟร้า สุดท้ายก็ถามคนแถวนั้นเอา แล้วผมก็ขึ้น12ไปเพื่อลงที่ดิโอ โดยไม่ลืมที่จะบอกให้กระเป๋าเรียกด้วยถ้าถึงแล้ว(ไอ้นี่ไม่เคยจำทางได้) ทุกอย่างเหมือนจะราบรื่นดีถ้าผมไม่นั่งรถผิดสายคับ o[]o มันพาผมอ้อมได้สุดยอดมาก ให้ความรู้สึกเหมือนในละครที่คนความจำเสื่อมขับบรถไปตามหาความทรงจำเลยคับ ผมได้เจอสถานที่ต่างๆที่เคยไปเมื่อตอนเด็กๆมากมาย= =...แล้วดิโอของผมล่ะ?

ไม่หรอกน่ามันคงยังไม่ถึง เด๋วกระเป๋ามันก็เรียกเราเองแหละ(ผมคิดในใจ)

เฮ้ยนานเกินไปแล้วนะ ทำไมมันผ่านวัดเยอะจังฟระ(ไอ้2ตัวในใจผมมันเถียงกัน)

"พี่ ไหนดิโอของผมอะ?" "อ่าวเฮ้ย ลืมบอกว่ะไอ้น้อง ไม่เป็นไรเ็ด๋ววนชมเมืองเล่นไปก่อนละกัน"

.....................กรูมีเวลามากมายนิ....................

แล้วผมก็โทรหาเหมี่ยว..

"ว่าไงเซ่"

"~~ชั้นรักแกว่ะ ดากานดา~~ เหมี่ยว...เราหลงทาง"

"อยู่ที่ไหนล่ะ"

"วัดเหลืองๆอะ...."

"........"

"แต่ไม่เปนไรหรอก พี่เค้าบอกเด๋วรถมันก็วนมา"

รถมันวนมาที่ดิโอจริงๆคับ ผมก็มองหน้าพี่เค้า เพื่อรอสัญญาณ แต่ก็ไม่มีสัญญาณตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก ผมจึงเดินไปที่ประตูรถ

"พี่ ผมไปแล้วนะ" "เออ โชคดีน้อง ระวังมอไซค์ล่ะ^^"

ดูมัน.... สรุปผมเลยมาถึงดิโอตอนเที่ยง ทุกคนก็มากันพร้อมหน้า ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย>< (ปกติโผมตรงเวลานะค้าบบ = =)

แล้วผม เหมี่ยวกับน้องเอสก็ไปหาป้าเพื่อรับชุดที่นัดไว้ ปรากฏว่าสั่งไป3ชุด เสร็จแค่ชุดเจ้าสาวชุดเดียวเท่านั้น

(ผมขอไม่พูดถึงเรื่องนี้ต่อเนื่องจากยังอยากมีชีวิตอยุ่นะคับ) เสดแล้วก็ไปซื้อวิกร้านเบลแล้วก็ไปหาบูทต่อที่ประตูน้ำ...

มาถึงประตูน้ำ บูทหายากมายเลยคับ ความจริงมันมีแหละ ที่ดูไว้ตรงร้านที่ติดกะmasha ขาย850 ต่อเหลือ750 แต่ดันไม่มีเบอร์10-11 ก็เลยเดินหากันลากเลือด จนไปเจอร้านที่ป้ายโคดจะไม่เด่นเลย= = อยู่ในซอกหลืบ ชื่อthailand ชู (ถ้าตาผมไม่ฝาดมันเขียนthailand ชู จิงๆนะ= =) ต่อราคากันจนได้มาในราคา500 เวลาคนมันจนนี่ต่อให้ขี้อายอย่างผมก็กล้าอ้อนแม่ค้ากะเค้าเหมือนกันแฮะ เหอๆ

ทำไปด้าย!ผมต่อมันเหลือ500ได้คับ scream!!(จะแต่งรุปทำไมฟระ)

ซื้อเสดก็ผมกับเอสก็แยกย้ายกะเหมี่ยว เราทั้งคู่ก็ไม่มีใครเคยนั่งจากแพลตตินัมไปอนุเสาวรี ก็เลยอ่านข้างๆรถเมล์เอา แต่ก็ไม่เหยมีเขียนอนุเสาวรีซักคัน(ผมคุ้นๆว่า512ไปได้ แต่มันไม่มาซักที) ปลากรอบกับถ้าไปลงอนุเสาวรีเอสจาต้องต่อรถ2ต่อไปลงJJอยู่ดี(ค่อยฟังดูดีขึ้นมาหน่อยแฮะ) ผมจึงช่วนกันเดินจากแพลตตินัมไปขึ้นBTSที่พาราก้อนฮะๆๆ แต่ปกติผมก็เดินอย่างนี้ประจำนะ ไม่รุ้ว่าเอสเหนื่อยรึป่าวนะ พี่ขอโต้ดด....

ปล. ถ้าไม่หลงทาง ก็ไม่ได้ออกกำลังกาย

ปล.2 ถ้าไม่หลงทาง ก็ไม่ได้เห็นบรรยากาศCTWตอนกลางคืน

ปล.3 เรื่องร้ายๆ บางทีมันก็มีสิ่งดีๆอยุ่ในนั้นเหมือนกัน แค่เรารู้จักที่จะมองมันด้วยทัศนคติที่ดี ก็เท่านั้น

ปล.4 3ข้อข้างบนมัน...เป็นข้ออ้างนะคับ ฮะๆๆ สรุปคือผมมันเป็นมนุดหลงทางที่่รู้สึกขำทุกทีที่หลงทาง ฮะๆๆ ใครไปไหนกับผมก็ทำใจหน่อยนะคร้าบบ

อ้อ! อย่างน้อย การหลงทางมันก็ทำให้เราได้มีเวลาอยุ่ด้วยกันนานขึ้นไม่ใช่หรอคับ^^

_____________________________________________________________________________

อัพบ้าพลังต่อกันเลยทีเดียวเมื่อคืนผมไปเดินดูไฟที่ราชดำเนินมาคับ ปกติก็ดูอยุ่ที่บ้านทุกปี แต่ปีนี้ไปดูของจริง ก็ถ่ายรุปมาแบบขำๆให้ได้ดูกันนะคับ เพราะ เดินไปหนาวไป คนอื่นเค้าเดินกันเป็นคู่ๆ ทั้งเปลี่ยว ทั้งหดหู่(อิฉาเค้า เง้อ) พาลจะไม่อยากถ่ายรุป เลยกลายเป็นว่าไปเดินเล่นดูไฟชิวๆไปซะงั้นเลยคับ ฮะๆๆ